Aanval van draaiduizelingen
Een maand geleden ontving ik het overlijdensbericht van een vriendin, op de kaart een mooie afbeelding van een van haar zelfgemaakte beelden.
Drie weken voor haar overlijden had ik haar nog opgezocht. Ze was alleen thuis, ik belde aan, maar er werd niet open gedaan, wel hoorde ik wat gestommel in huis. Heb nog even gewacht en ben toen toch maar weggaan.
Een buurvrouw zag mij en vertelde dat ze zo achteruit gegaan was, dat ze niet meer van haar bed kon komen. Zij had een sleutel. Wij zijn samen naar binnen gegaan en wat troffen wij aan……Mijn vriendin lag languit op de vloer, haar hoofd in het bloed en versuft. Ze kon niets meer. Impulsief als ze was, had ze toch de voordeur open willen doen. Het was diep triest. Samen hebben we haar weer op bed gelegd en verzorgd.
Na een paar weken ontving ik een bedankkaart voor het medeleven. Op deze kaart stond een prachtige foto van haar. Ik was er blij mee.
In die middag begon ik me wat licht in het hoofd te voelen en wilde even op bed gaan liggen. Bij het gaan liggen kreeg ik ineens een hevige draaiduizeligheid, de hele kamer draaide in het rond. Het hield maar niet op. Ben rustig blijven liggen...
Wat oefeningen gedaan, die even hielpen, maar telkens als ik ging liggen kwam het terug. De volgende dag was het nog erger, ik werd vreselijk misselijk en wist niet waar ik het zoeken moest. Toen dacht ik aan jou Mies…….het valconflict! Ik ben nagegaan wat ik heb zien vallen……
en toen ineens wist ik het, mijn vriendin. Hoe is het mogelijk!
Ik heb me meteen slap gemaakt op bed, volledig op het lichaam vertrouwd en daarna de situatie van het gestommel, hoe ik haar aantrof op de vloer op me in laten werken…….en opgelost door haar te visualiseren aan de horizon, levensgroot, ze keek me aan met een heel liefdevolle, vredige blik. Alles was goed. Het was erg mooi.
Daarna was het over! Ik kon gewoon opstaan en was van alle klachten bevrijd. Het is ook niet meer terug gekomen.
10 jaar geleden heb ik het ook gehad; heb er wel een half jaar last van gehad. Weet niet wat het toen geweest is.
Mies, nogmaals dank voor je waardevolle lessen!
Warme groet,
Toya
Omvallen in de ochtend
Dti gebeurde een week na een val met een gebroken pols tot gevolg
Hola Lieve Mies
Wat was dat een sensatie vanmorgen, zeg.
Wilde ik opstaan en kon dat niet zonder hulp van mijn man omdat ik gewoon omviel…
Ik had niet zoveel tijd omdat jouw cursus begon.
Ik nam even iets te eten en te drinken en een beetje Keltisch zout.
Toen begon ik met voelen en me slap te maken.
Mijn man vertrouwde het niet en die ging de bloeddruk meten, die een beetje aan de hoge kant uit viel. 166 over 85 pols 59
Na de cursus nog eens, toen was die 196 over 100 pols 60
Hij schrok zich rot, dit is echt niet goed en hij had bijna 112 gebeld.
Ik ben heel blij dat ik even mijn verhaal mocht doen, waardoor het voor mij ook duidelijk werd dat het echt wel goed zat, maar ik wist nog even niet dat ik in de crisis zat, dat heb ik vanmorgen weer geleerd van jou.
Ik vind dat ook best heel moeilijk om in deze crisismomenten te blijven geloven in de vijf biologische wetten en dat je lichaam nooit iets verkeerd doet, dat je het moet vertrouwen.
Dat deze evenwichtsstoornis is ontstaan een week na mijn val, waarbij ik een pols gebroken heb, daar had ik ook nog niet bij stilgestaan: ik had te maken met een val-conflict in de crisis!
Na een uurtje of twee heb ik weer mijn bloeddruk gemeten en die was toen netjes 128 over 85 pols 65.
Geweldig hè.
Ondanks dat ik niet angstig was, bekroop mij wel een gevoel van “doe ik het wel goed”.
Jij zegt natuurlijk: dus toch angst.
Jij zegt wel eens: je bent misschien niet angstig, maar vind je lichaam dat ook?
Zoiets ervaarde ik het vanmorgen.
Misschien een beetje warrig verhaal, maar ik was wel heel blij met jouw woorden en de uitleg, dus ik bedank jou daarvoor.
Jeannette
Een simpel gebeuren (een val) met een begrijpelijk gevolg. Hoe fijn is het dan je dan deze kennis hebt en niet in paniek hoeft te raken!