Leven in Vertrouwen

Levensbewustzijn


Herseninfarct

Prachtig en zeer vlot herstel van een herseninfarct door een combinatie van het doorvoelen van de angst, intensief emotioneel werk en mooie ondersteuningen waar de persoon vertrouwen in had.

Hier een gedetailleerd verslag over de gebeurtenissen en de manier waarop hij ermee is omgegaan.


Verslag van gebeurtenissen bij herseninfarct op 13 mei 2020

’s Avonds rond 22:15u voelde ik me draaierig worden en ben in de slaapkamer op bed gaan liggen. Ik voelde een hevige tinteling in mijn linker lichaamskant. Zoiets had ik nog nooit eerder meegemaakt. Vrijwel direct besloten mijn vrouw en ik om de alarmcentrale 112 te bellen en die stelde een aantal vragen over de situatie. Ik begon vreemd te praten en daarop werd de ambulance gestuurd. Binnen 15 minuten arriveerde de ambulance en de eerste-hulp medewerkers hadden direct in de gaten dat dit een hersen-infarct of bloeding was. Snel naar het Martini Ziekenhuis in Groningen gebracht en daar is meteen een CT-scan gemaakt. Er werd vastgesteld dat het een herseninfarct was en veroorzaakt door een vernauwing in de rechter ader naar de kleine hersenen en hersenstam, de Posterior Inferior Cerebellar Artery (PICA). 

Direct werd Trombolyse, een bloedverdunner, toegediend en binnen een uur was de tinteling in mijn linkerkant verdwenen. Op dat moment was ook mijn vrouw net gearriveerd. De neuroloog had nog contact opgenomen met UMCG of wellicht schrapen van de ader een optie was, maar dat werd afgeraden omdat het ook niet zonder risico was. Het was beter om 24 uur de situatie aan te zien. 

Nadat mijn vrouw na een uurtje was vertrokken, kwam echter de  tinteling weer in volle hevigheid terug. Bovendien was ik misselijk en moest steeds overgeven. Er is toen ’s nachts nog een 2e CT-scan gemaakt om te controleren of de bloedverdunning geen bloeding had veroorzaakt. Dat was gelukkig niet het geval. De hevige tintelingen duurden de hele nacht, maar in de ochtend leek de hevigheid wat te zijn afgenomen. Ik had ’s nachts nog een zetpil gekregen tegen de misselijkheid, maar die hielp niet zo veel. Op de STROKE afdeling werd iedere 3 uur de bloeddruk en temperatuur opgenomen. Daarnaast werd vocht automatisch toegediend.


Donderdag 14-mei

In de ochtend kreeg ik nog een pilletje tegen het overgeven en die hielp beter, maar ook voelde ik dat de tintelingen waren afgenomen. Om 11u kwam mijn vrouw weer langs en had Mies Kloos gesproken omdat we die ochtend ook een afspraak met haar hadden staan. Mies gaf aan dat dit herseninfarct een existentie-crisis was en dat ik diep moest gaan voelen wat de oorzaak zou kunnen zijn. Mijn vrouw heeft een meditatie geleid om de angst onder ogen te komen en naar het lichaam te luisteren. Wat bij me opkwam was dat ik een grote taak had gekregen, een angst moest onderkennen, en dat ik niet precies wist hoe ik dat allemaal moest aanpakken met de andere dingen die ik al deed. Daarnaast had mijn vrouw onze vrienden overal ter wereld gevraagd licht, liefde en heling te sturen voor het genezingsproces. Door de corona-maatregelen mocht zij maar een ½ uurtje blijven en is weer naar huis gegaan. Ik had besloten om 2 dagen te vasten en alleen water te drinken. Bij vasten komt een hormoon vrij dat de cellen aanzet om te genezen en ik dacht dat ik dat wel kon gebruiken.

’s Middags heb ik gemediteerd in bed en kreeg een heel duidelijk signaal door van mijn ziel: ik zou helemaal herstellen en het zou 3 dagen duren! Ik was hiervan emotioneel maar wist dat dit van mijn ziel kwam omdat ik de zaterdag daarvoor aan een ademhalingsmeditatie had meegedaan en gevraagd had hoe ik het verschil kon opmerken tussen een boodschap van de ziel of van mijn verstand. Toen had ik ook een heftige emotie gekregen als een teken van de ziel. Zo’n zelfde emotie had ik dus ervaren ’s middags als teken van de ziel. Op het moment dat ik die emotie had gekregen kwam ook mijn vrouw net binnen (wat een toeval!!). Zij zag wat er aan de hand was, maar ik kon vertellen dat het tranen van blijdschap waren omdat ik de boodschap van mijn ziel had ontvangen. Ook zij was ontroerd hierdoor. Net toen we nog een healing-meditatie wilden doen van Johanna Kleipool, kwam de fysiotherapeute binnen en vroeg of ik wilde gaan staan. Ik zei dat dit nog niet ging, maar ik kon wel overeind komen en op het bed gaan zitten. Aan de linkerkant was de kracht nog steeds afwezig en ik zakte wat weg aan de linkerkant. Het was duidelijk dat lichamelijk de situatie nog niet hersteld was. Nadat de fysiotherapeute was vertrokken hebben we de healing-meditatie gedaan en heeft mijn vrouw ook nog een Merkaba met intentie bij het hoofdeind van het bed geplaatst zodat niemand dit kon verstoren.

Van een vriendin had ik ook nog arnica en lavendel olie gekregen omdat die ook kunnen helpen om rustig te blijven en geen angst te krijgen. Alle angst-gedachten heb ik losgelaten en die wilde ik niet meer in m’n hoofd krijgen. ’s Avond, na 24 uur, had ik het gevoel dat de tintelingen met zo’n 70% waren afgenomen. Ook kon ik mijn armen en benen weer beter bewegen en wat oefeningen mee doen. 

De afdelingsverpleegkundige, Dr. Klein, had de CT scans aan mij laten zien en er was in overleg besloten dat ik ook een MRI scan kon krijgen omdat daar beter naar de aderen kon worden gekeken. Hij zou zo’n MRI scan aanvragen maar ik zou alleen vrijdags een plekje krijgen als er iemand zou uitvallen. Dat gebeurde niet en in het weekend worden er geen scans gemaakt. Op maandagochtend wordt er dan een nieuwe planning gemaakt en zou ik te horen krijgen wat er ging gebeuren.


Vrijdag 15-mei

’s Morgen rond een uur of 7 belde mijn vrouw naar de afdeling en kreeg ik haar aan de telefoon. Ik kon haar vertellen dat ik me stukken beter voelde en dat de tintelingen nu voor 90% waren verdwenen. Dat was een heel fijn gevoel, de ziel was bezig het lichaam te genezen. Om 07:45u heb ik een aantal mensen een tekst berichtje gestuurd dat het een stuk beter met me ging  en dat ik de boodschap van mijn ziel had ontvangen en na 3 dagen beter zou zijn. In diepe dankbaarheid heb ik het genezingsproces mogen ervaren. Naast meditaties heb ik ook het Vader-Moeder-Leven gebed uit boek “Christus keert terug”, verschillende malen opgezegd en om genezing gevraagd. Iedere zin van dit gebed kwam nu heel diep bij mij binnen en ik had ervaren wat de zin van het leven inhield, genezing betekende en hoe ik kon communiceren met mijn Ziel en Vader-Moeder-Leven (het Universele Bewustzijn).

Mijn vrouw is ’s ochtends nog gekomen en kon ook zien dat het een stuk beter ging. Ik mocht alleen naar de WC en kon mezelf loskoppelen van de monitoring apparatuur. ’s Middags is onze jongste zoon op bezoek geweest en dat was heel fijn. Ik heb hem ook verteld wat me was overkomen en dat het al zoveel beter met me ging. Hij was ook geschrokken dat ik dit herseninfarct had gehad, maar opgelucht dat het nu goed ging.
Die middag ben ik van de Intensive STROKE afdeling naar een 4 persoonskamer gebracht. Daar was het rustiger dan op de STROKE afdeling waar meer mensen lagen en ook nieuwe patienten binnen kwamen.


Zaterdag 16-mei

In de ochtend voor het eerst wat ontbeten en dat smaakte prima. Ik kon zelf uit bed en onder de douche. Onze oudste zoon is ’s morgens op bezoek gekomen en het was ook heel fijn om hem te zien. Ik had hem al aan de telefoon gehad, maar dat is toch wat anders. Ik moest dus het weekend in het ziekenhuis blijven om sneller een MRI scan te krijgen. Als polyklinisch patient is de wachttijd namelijk 2-3 weken. Er lagen nog 2 andere mannen en een oudere mevrouw op de kamer. Langzaam begonnen ook daar gesprekjes mee te komen en het waren ook aardige mensen. Een ervan was ook een ex-werknemer die ook in buitenland had gewoond. Voor een therapeute moest ik ’s ochtends koffie zetten met een koffiezetapparaat om te kijken of alles motorisch en met bewustzijn goed werkte. Dat was gelukkig het geval. Ik heb gevraagd of de shunt er uit kon want die was wat onhandig in bed en dat kon.

De tintelingen waren’s avonds voor 99% verdwenen en ik liep op de gang van het ziekenhuis heen en weer om wat te oefenen. Ik heb toen ook onze naaste vrienden nog laten weten dat mijn genezing nagenoeg voltooid was. Alleen mijn rechteroog staat nog wat naar binnen omdat de rechteroogspier nog beter moet gaan samenwerken. Die had blijkbaar in de hersenstam iets te lang geen voldoende zuurstof ontvangen en werd niet voldoende aangestuurd.


Zondag 17-mei.

De tijd laten verlopen met wat op de gang lopen, wat dingen lezen op de mobile telefoon en gewoon wat gerust. ’s Ochtends en ‘s middags is mijn vrouw op bezoek geweest en zij bracht ook beterschapswensen van veel vrienden. Ook nog gemediteerd in de middag en dat was ook fijn. Veel gesprekken gevoerd met de andere patienten op de zaal.


Maandag 18-mei

Mijn vrouw is vandaag jarig en komt ’s ochtends op bezoek en heeft voor de mensen een klein stukje taart/cake meegenomen voor bij de koffie. Dat werd op prijsgesteld. Ik kreeg ’s ochtends te horen dat ik de volgende morgen vroeg om 08:30u in de MRI machine kon. Een vragenlijst ingevuld en afgegeven bij de receptie. Verder de tijd vullen met wat lopen op de gang en andere oefeningetjes. Kreeg die middag nog een nieuwe shut geplaatst voor eventuele contrast vloeistof voor de MRI.

Dinsdag 19-mei

Om 08:30 werd ik opgehaald en zijn we naar de MRI ruimte gelopen. Daar werd uitgelegd wat de bedoeling was en dat het ongeveer 30 min zou duren. Na afloop was men tevreden met de resultaten en hoefde er geen contrast-vloeistof te worden gebruikt. 

’s Middags om 14:00u werden de resultaten van de MRI besproken met de neuroloog en de assistent in opleiding. Daar was mijn vrouw bij en onze zoon luisterde mee per telefoon. De MRI resultaten gaven aan dat de vernauwing in de rechter ader naar de kleine hersenen en hersenstam (PICA) nog steeds aanwezig was ondanks dat de tinteling verdwenen was. Ook kon men zien dat de vernauwing geen recente gebeurtenis was geweest maar al lang aanwezig moet zijn geweest. De oorzaak van het infarct was niet duidelijk aan te geven want bloedwaarden, cholesterol, hartfilm, bloeddruk, etc. waren in orde maar ik was wat zwaarder en ouder. Nadat de neuroloog naar een volgende afspraak ging, is de assistent in opleiding nog door alle foto’s van de MRI gegaan. Ook heeft zij mij nog een wetenschappelijk artikel gestuurd met uitleg over de plaats van de verschillende functies in de hersenen. Wel moet ik de bloedverdunner Clopidogrel 75mg en cholesterolverlager Simvastatine “de rest van mijn leven” blijven gebruiken...... Inmiddels ben ik met Simvastatine gestopt in overleg met huisarts vanwege vervelende bijwerkingen (spierpijnen).

Ik ben maar begonnen zoals Joe Dispenza aangeeft, middels meditatie en visualisatie, om met bewustzijns-focus de kleinere ader naar de hersenstam te vragen weer gewoon open te gaan. Uit een andere meditatie had ik geleerd dat dit existentie-probleem, was ontstaan bij mijn geboorte. Bij de thuis-bevalling kwam ik blauw ter wereld en wilde niet gaan huilen. Na een half uur was ik nog niet gaan huilen ondanks allerlei gebruikte methodes om aan het huilen te krijgen, besloot de huisarts om mij naar het ziekenhuis te brengen en daar werd ik in een couveuse gelegd. Het was niet duidelijk of ik zou blijven leven, dat konden ze pas na een paar dagen zeggen. Gelukkig mocht ik na 4 dagen terug naar huis en werd daar liefdevol opgevangen door mijn moeder en vader. Ik denk dat ik daar toch een trauma van gekregen heb, maar die mag nu opgelost worden. Daar ben ik in meditaties mee bezig geweest. Ik heb wel een heel liefdevolle opvoeding gekregen van mijn ouders. Zij hebben mij altijd ondersteund.

Ik heb nu nog medische vragen uitstaan voor aderonderzoek en mijn visie moet nog wat verbeteren, het diepte-zicht is verminderd, maar ik heb er alle vertrouwen in dat het helemaal goed komt.