Leven in Vertrouwen

 


Migraine

Migraine is de crisis van een combinatie van meerdere korte, heftige conflicten. Vaak gaat het om een frontale aanval of machteloosheid en een stinkconflict (hier zit een luchtje aan). Dus een situatie met een bepaalde onrechtvaardigheid maar waartegen men zich niet kan weren:
“Dit klopt niet maar ik kan er niets aan doen”.
Maar ook andere conflicten kunnen meespelen, zoals territoriumangst, schrikangst, verzet, angst-walging...  


Periodes met migraine-aanvallen

Ongeveer 25 jaar geleden kreeg ik mijn eerste migraine aanval.
Ik kan me nog goed herinneren dat ik toen ongeveer een jaar samenwoonde met mijn ex-man T.
Mijn schoonmoeder woonde in Duitsland en als ze kwam was dat meestal voor een aantal dagen achter elkaar.
Hoewel het gezellig kon zijn gaf het me veel stress. Ze verwachtte dat het gezellig en netjes was, dat ik op zijn minst een taart had gebakken en toch ook zorgde voor goed eten en zelfgemaakte hapjes. Het was vanzelfsprekend dat iemand van 26 met een full time baan dat allemaal vlekkeloos regelde! Verder was haar taart altijd beter en ze had constant op- en aanmerkingen op mijn huishouding, o.a. waarom ik het strijken niet bijhield… aanvallen op mij dus. 
Ze had ook een hondje, zo’n klein keffertje die bij ons de boel onder piste en mijn bankstel en vloerbedekking besmeurde, waar ik vreselijk van baalde. Bovendien moest mijn kat het veld ruimen en die hield ik dan maar boven.
Vooral omdat T zijn moeder, die al jong weduwe was geworden, op een hoog voetstuk had staan, moest ik dit allemaal maar slikken van hem…
Ik kreeg toen zij er 2 dagen was voor het eerst een migraine aanval

Opmerking: Dit was heel duidelijk een situatie die niet klopte maar ze had daar geen verweer tegen (machteloosheid) en kon er niets aan veranderen. 

Jaren later kreeg ik weer een migraine aanvallen. Ik was in die tijd achteraf al ziek, had bekkeninstabiliteit en was chronisch moe. Maar T zette mij onder druk, of liever gezegd, ik liet mij onder druk zetten. Ik had een eigen praktijk in de gezondheidszorg, maar kon dit slecht combineren met 2 jonge kinderen. Ik was altijd moe en het gaf een teveel aan prikkels (hsp-er ten top).
Ik liep dus erg op mijn tenen, maar ik moest maar wat flinker en harder zijn vond T.
Ik had in die periode regelmatig migraine...

Toen weer jaren later, inmiddels was ik bij T weg, maar hij zette mij steeds onder druk en weigerde alimentatie te betalen.  Ik heb ook nooit een cent gehad. Omdat hij mij zo onder druk heeft gezet en bedreigd, heb ik het erbij gelaten en uiteindelijk wilde ik ook niks meer van hem hebben.
Ik moest van hem maar harder werken en hij heeft daarbij ook een aantal keren fysiek geweld gebruikt. In die periode kreeg ik de ene migraine aanval na de andere. Fysiek voelde ik me een dweil, mede ook door de ME..

4 jaar later, in 2008, werd hij uitgezonden naar Irak, hij is namelijk beroepsmilitair. De kinderen woonden toen een half jaar bij mij en ik vroeg hem om een financiële bijdrage omdat ik op dat moment vanwege ziekte geen inkomsten had. Dat zou betekenen dat mijn huidige man voor de kosten zou moeten opdragen, wat hij overigens met liefde deed, maar het klopte natuurlijk niet. T was niet van plan ook maar een cent bij te dragen ondanks zijn hoge extra toelage. Ook weer zware migraine aanvallen omdat ik me machteloos voelde en erg gekwetst en aangevallen door zijn nare woorden.

De jaren tussen 2008 en 2011 heb ik geen migraine aanvallen gehad, het waren 3 jaren waarin het ons financieel redelijk voor de wind ging, het co-ouderschap redelijk verliep en we hebben samen ook financieel evenredig voor de kinderen gezorgd.
Het was eind 2011 dat ik voor het eerst kennis maakte met de Biologische natuurwetten door lezingen en studiedagen bij Mies te volgen. 

Inmiddels was het 2012/2013 en we kregen problemen in ons gezin. Onze jongste bleek autisme te hebben, de 2 jongens uit mijn eerste huwelijk deden het niet zo goed op school en er waren meerdere problemen met hen, waardoor T eiste dat de oudste van de 2 permanent bij hem ging wonen. Ik zou geen goede moeder zijn.. auw… De jongste van de 2 volgde een jaar daarna....
Wij zaten financieel in de problemen omdat ondertussen mijn eigen geld op was. Dit had ik gebruikt omdat ik jarenlang geen inkomen had gehad vanwege mijn ziekte en mijn man was werkloos geworden. Ook me daar flink machteloos door gevoeld, met als resultaat de ene migraine aanval na de andere….

Het werd mij duidelijk in 2014. Er was een ouderavond op school en ik was daar met T. Het ging om onze 2e zoon. We kregen ruzie omdat T iets tegen mij zei wat me flink raakte. De volgende dag had ik migraine...
Dat was de eerste keer dat ik een duidelijk verband kon leggen. Ik voelde me frontaal aangevallen en machteloos om er iets tegen te doen.
Een paar weken daarna had de oudste, die in die tijd een bijbaan bij de supermarkt had, een opening van de nieuwe winkel. Ik vroeg nog of ik daar ook heen mocht met hem omdat het me leuk leek om mee te gaan. Mijn zoon zei toen dat het niet voor ouders was. Een week later hoorde ik dat T en zijn vriendin er wel waren geweest… Ik heb daar 2 dagen flink last van gehad en ja hoor daar kwam de migraine aanval.

Sinds een jaar heb ik geen contact meer met T, de kinderen zijn inmiddels volwassen en staan ook financieel op eigen benen. Ik heb dus niet meer met T te maken en ik heb ook geen migraine aanvallen meer gehad!


Opmerking:
Een hele mooie rode draad: ze voelt zich machteloos als het gaat om T, die ze niet aan kan en die haar onrechtvaardig behandelt, met migraine als regelmatig terugkerende crisis.